Koninklijke Fanfare 'De Verenigde Vrienden' OVERMERE

 

                                                                               
                                                                               
    home  fanfare  orkest  drumband  I  media  I  contact    
                                                           
       
       
       
       
       
       
       
       
       
                                                                               
                                                                               
    Welkom De fanfare anno 1864    
    Bestuur ziehier een 150 jaar rijke historiek    
    Nieuws                                                        
    Kalender Met oprichting in 1864 is onze fanfare de op één na oudste vereniging van Overmere.
Samen met de Oud- en heemkundige Kring van Overmere werd de geschiedenis van onze fanfare in beeld gebracht.
   
    Historiek    
    Links    
    Lid worden Overzicht per thema (klik op het betreffende thema) :    
           
         
         
         
         
         
         
         
         
         
         
         
         
                                                                               
                         1. ONTSTAAN    
                        In 1850 bezat Overmere zoals in vele andere gemeenten een koormaatschappij: 
De Verenigde Vrienden. Een aantal bestuursleden, toen meestal de notabelen van het dorp, besloten om naast deze zangmaatschappij, ook een fanfare op te richten.
Er werd een inschrijvingslijst geopend en geld ingezameld bij de begoede inwoners van Overmere.
Er werd 1.412 Belgische Frank ingezameld waarvan 24 muziekinstrumenten konden worden aangekocht. Op 26 december 1864 vertrok voor het eerst een stoet met de instrumenten als blikvangers. De fanfare van Overmere is dus gegroeid uit een zangmaatschappij en nam de naam “De Verenigde Vrienden” ervan over.
Zij nam als kernspreuk aan : “zachtjes aan”.
Uit de werkende leden van deze zangmaatschappij werd op 3 januari 1865 een “commissie van zeven” verkozen. Deze commissie zou zorgen voor de oprichting van het bestuur. Ondertussen werden de 24 instrumenten uitgereikt aan welwillende aspirant-muzikanten en konden de repetities beginnen.
   
                                                                               
                        De Koninklijke Fanfare 'De Verenigde Vrienden' in 1919    
    Naar overzicht De Koninklijke Fanfare 'De Verenigde Vrienden' in 1919    
                                                                               
                         2. BESTUUR    
      Het waren vooral notabelen van de gemeente die, zeker tot vóór de eerste wereldoorlog, een post hadden in het bestuur van de fanfare. Dat de meesten bovendien een functie bekleedden in de gemeentepolitiek bewijst dat de fanfare en politiek, en de ermee verbonden invloedssfeer, eng met elkaar verweven waren. Anderen werden verkozen omwille van hun betrokkenheid bij of interesse voor de sociale culturele rol die een muziekvereniging in een gemeente kan vervullen. De pastoor was erevoorzitter wat wijst op het katholiek karakter. Van bij de oprichting van de Federatie van Katholieke Muziekmaatschappijen in 1957 is de fanfare steeds lid geweest bij deze federatie (Fedekam). Vandaag de dag zijn alle verschillende muziekfederaties samengesmolten tot VLAMO, de Vlaamse Amateurmuziekorganisatie.
Het bestuur van onze fanfare bestaat heden uit muzikanten. Deze muzikanten hebben vaak een rijkgevulde carrière in de fanfare en vormen de motor van het korps.
   
                                                                               
                        VOORZITTERS    
                        De voorzitter vormt samen met het bestuur de motor van de vereniging, ook bij de fanfare.
Dit zijn de voorzitters die de fanfare hebben bestuurd sedert de oprichting : 
     
   
                        1864 - 1894 :   Juliaan De Smet    
                        1894 - 1919 :   Edmond Haentjens    
                        1919 - 1939 :   Maurice Haentjens    
                        1939 - 1959 :   Jules Wierinck    
                        1959 - 1961 :   Emiel Baeten    
                        1961 - 1979 :   Kamiel Vervliet    
                        1979 - 1991 :   Theo Buyse    
                        1991 - 2005 :   Julien Colman    
                        2005 - 2010 :   Herman Van Hee    
                        Sinds 2010 :   Wim De Geest    
                                                                               
                        Julien Colman (1991-2005)   Herman Van Hee (2005-2010)   Wim De Geest (vanaf 2010)    
    Naar overzicht Julien Colman (1991-2005)   Herman Van Hee (2005-2010)   Wim De Geest (sedert 2010)    
                                                                               
                         3. MUZIKANTEN    
                        De muzikanten worden de werkende leden van de maatschappij genoemd. Zonder de muzikanten geen muziek, geen uitstappen, geen feestvieringen. Het muzikantenkorps is het hart en de ziel van de fanfare. Zonder hun sociale bewogenheid als overtuigde muziekliefhebbers en hun verknochtheid aan de maatschappij is de fanfare niet leefbaar. Tijdens het 139-jarig bestaan zijn er moeilijke jaren geweest in verband met de werving van goede en talentrijke muzikanten. Ouders of echtgenoten moesten openstaan voor de muziekcultuur.Een korps sterft geleidelijk af door ontslagen of overlijdens. Jonge vervangers waren niet altijd onmiddellijk beschikbaar. Zij moesten vooraf opgeleid worden in een muziekschool. Bovendien zijn de hedendaagse opvattingen omtrent ”kunst en “muziek”, vooral bij de jeugd, grondig gewijzigd.. Om te beantwoorden aan de nieuwe trends werden de fanfares overal ten lande gemoderniseerd m.a.w. zij brachten meer 'show' en gingen de Amerikaanse toer op. Majoretten- en trommelkorpsen brachten meer “glitter”. Om de aantrekkelijkheid van de uitvoeringen te verhogen, marcheerden de muzikanten in een veelkleurig uniform, voorafgegaan door een jeugdig en pienter majorettenkorps. Als we aannemen dat een muzikant gemiddeld 20 à 25 jaar spelend lid blijft, mogen we gerust stellen dat op 125 jaar ongeveer 300 Overmeerse muzikanten een vrijetijdsbesteding hebben gevonden in onze fanfare.    
                                                                               
                        De Koninklijke Fanfare 'De Verenigde Vrienden' in 1951    
    Naar overzicht De Koninklijke Fanfare 'De Verenigde Vrienden' in 1951    
                                                                               
                         7. STANDAARD EN VAANDEL    
                        De fanfare heeft eerst een standaard gehad (1868), daarna een vaandel (1919) en tenslotte weer een standaard (1958). Een standaard is feitelijk eveneens een vaandel, maar is kleiner van formaat en wordt aan een kortere stok gevoerd. In militaire kringen was een standaard voor de cavalerie en een vaandel voor de infanterie bestemd. Hun betekenis voor een vereniging is gelijkaardig als bij de militairen: de vaandels dragen kleuren, emblemen en opschriften ter onderscheiding van andere maatschappijen maar zijn eveneens een symbool, een banier die de eendracht in een groep uitdrukt, die de feestelijkheid van een gebeurtenis vertolkt (“als ‘t vaantje wappert beiaardier en kermis is geboren”). Daarom wordt de standaard of het vaandel van een vereniging in ere gehouden. De geschiedenis van het Overmeers vaandel wordt hieronder samengevat. 
   
De Verenigde Vrienden ontvingen hun eerste standaard in 1868, vier jaar na de stichting. Hij was vervaardigd uit rood fluweel, letters (De Verenigde Vrienden) en cijfers (stichtingsjaar 1864) in gouden tint waren er opgeplakt. Hij had 450 fr. (ongeveer 120.000 fr. in huidige muntwaarde) gekost en was vervaardigd door het huis Van Roy. Deze standaard is gebruikt geworden tot het jaar 1914 (wereldoorlog). Door bemiddeling van haar erevoorzitter, volksvertegenwoordiger Emiel Tibbaut, was, op 15 mei 1914, aan de fanfare “ De Verenigde Vrienden” de titel verleend van Koninklijke Fanfare” omwille van haar 50-jarig bestaan. Dat moest gevierd worden. Maar de standaard bood een bedroevend uitzicht. Uit het jaartal 1864 was een cijfer verdwenen,uit de naam “De Verenigde Vrienden” waren verscheidene letters weg. Het fluweel zelf had zijn glans verloren, was versleten ... Op een jubileumfeest, zoals het was gepland, kon men met dergelijke gehavende standaard niet voor de dag komen Er moest een nieuw vaandel komen. Ontwerptekeningen werden gevraagd bij “Fabrique de BroderiesArtistiques Henri Van Severen-Ente” in Sint-Niklaas. Het vaandel moest klaar zijn tegen augustus 1914, periode van de jubileumfeesten. 
Ondertussen werden de feestelijkheden ter gelegenheid van het 50-jarig bestaan, voorbereid: 
-zondag 16 augustus: Wijding van het vaandel, optocht en muziekfestival voor harmonies en fanfares. 
-zondag 23 augustus: Jubelmis. - Banket en huldiging van de stichters of leden van de maatschappij: Edmond Haentjens, voorzitter; Emmanuel Meire, Frans Van de Velde, August Vervliet, Theofiel Haentjens, Jozef Jacobs, Jozef Van Alboom. 
-maandag 24 augustus: gezellig avondmaal voor alle werkende leden. 
Door het uitbreken van Wereldoorlog I op 2 augustus 1914 vielen alle voorziene feestelijkheden in het water. De reeds vervaardigde vlag bleef bewaard in Sint-Niklaas.
   
Tijdens de oorlogsperiode 1914-1918 was de maatschappij niet meer actief. Na de wapenstilstand, op 6 maart 1919, werd een algemene bestuursverkiezing gehouden ter herinrichting van de Fanfare.De Verenigde Vrienden startten met een nieuw bestuur. Het vaandel van 1914 kon opgehaald worden in Sint-Niklaas en de inwijding met concert had plaats op kermiszondag 1919. Maurice Haentjens, zoon van de vorige voorzitter, werd de nieuwe president. Jules Van Durme bleef dirigent.‘s Namiddags werd, in de hovingen van de familie Haentjens een groepsfoto gemaakt en ‘s avonds was er een “lichtstoet met ballonnetjes” en een groot feest in “De Zaal”.
De oude standaard bleef zorgvuldig opgeborgen in het lokaal en het nieuw vaandel bewees zijn wapperende dienst tussen 1919 en 1957 of zowat gedurende 38 jaar. In 1957 constateerde het bestuur dat het vaandel van 1914 in een erbarmelijke staat verkeerde. Het was grondig versleten.Na onderzoek van heelwat mogelijkheden besliste het bestuur de oude standaard van 1868 te laten restaureren: de zijde, het fluweel en de franjes vernieuwen en de letters en cijfers laten broderen. De oude koperen leeuw kon bewaard blijven. De eerwaarde zusters Franciscanessen (Crombeen Gent) met behulp van hun technische school konden het werk uitvoeren voor 12.000 fr. Het gemeentebestuur verleende een bijkomende subsidie van 2.500 fr.Op 25 mei was de karwei af en iedereen bestempelde het werk van de zusters als “zeer mooi”.Op 21 juli 1958 werd de standaard overhandigd op het gemeentehuis tijdens een korte plechtigheid, gewijd tijdens een H. Mis en fier rondgedragen op de erop volgende muzikale uitstap.
    
Op 20 mei 2001 werd de standaard voor de tweede keer opgeknapt, met respect voor de oorspronkelijke materialen.Een standaard en vaandel hebben een dubbele functie: de kleuren van, de emblemen en opschriften op de standaard onderscheiden de fanfare van andere; daarnaast staat de standaard symbool voor de eendracht binnen de groep. Daarom wordt de standaard van een vereniging in ere gehouden en is de zegening een ware hoogdag.
   
                                                                               
                        De fanfare met hernieuwde standaard op 21 juli 1958    
    Naar overzicht De fanfare met hernieuwde standaard op 21 juli 1958    
                                                                               
                         8. DIRIGENTEN    
      De dirigent van een fanfare wordt ook bestuurder of muziekmeester genoemd.Hij is, naast de voorzitter als voornaamste figuur, de spil van de fanfare. Hij geeft meestal les in de muziekschool ter opleiding van de jonge muzikanten, kiest en bestudeert de aan te leren muziekstukken, leidt de repetities en de uitvoeringen. Zijn talent is bepalend voor het artistiek niveau van een muziekmaatschappij. Bij alle gelegenheden waar de fanfare optreedt moet hij aanwezig zijn. Takt en mensenkennis zijn vereisten om mogelijke incidenten uit te vlakken en toch de tucht te handhaven bij de muzikanten. De keuze van een goede dirigent is steeds een netelig probleem geweest voor het bestuur dat eveneens moest rekening houden met de wensen en de voorkeur van de muzikanten. Wij geven een lijst van de opeenvolgende dirigenten (en de eventuele hulpdirigenten) met enige randbemerkingen.    
                                                                               
                        1865 - 1877 : Frederik Bracke uit Berlare - hulpdirigent : Raymond Matthijs, Overmere    
                        1877 - 1880 : Raymond Matthijs, Overmere    
                        1880 - 1884 : Emiel Goedertier, koster in Wetteren    
                        1884 - 1890 : Polydoor Braeckman, koster in Kalken - hulpdirigent : Remi Van Gyseghem    
                        1890 - 1892 : Remi Van Gyseghem, onderwijzer te Overmere    
                        1892 - 1896 : Jozef Van de Velde, student geneeskunde - hulpdirigent : Jozef Alboom    
                        1896 - 1922 : Jules Van Durme, onderwijzer te Overmere - hulpdirigent : Cesar De Smet    
                        1930 - 1937 : hulpdirigent : Oscar Van Roy    
                        1937 - 1947 : Oscar Van Roy uit Overmere, handelaar (overleedt plots in 1947)
Hij had 17 jaar ten dienste gestaan van de Fanfare als hulpdirigent of effectief dirigent en was zeer geliefd bij de muzikanten
   
                        1947 - 1952 : Odilon De Brauwer, onderwijzer te Zele, nam in 1952 ontslag wegens ziekte.
Hulp-dirigent: Maurice De Wilde, onderwijzer-directeur te Overmere, neemt ontslag wegens ziekte in 1973
   
                        1972 - 1973 : hulpdirigent : Julien Colman    
                        1973 - 1998 : Hubert Vander Stricht
De oorlogssituatie in acht genomen begin deze eeuw heeft Hubert het langst dirigent geweest, maar liefst 25 jaar of een kwart-eeuw !
De viering “25 jaar dirigent Hubert Vander Stricht” was voor Hubert het orgelpunt als bestendig dirigent. Hij is nu ere-dirigent van de fanfare.
   
                        1997 - 1998 : hulpdirigent : Steven Prengels    
                        1998 - 2004 : Steven Prengels
Steven, gegroeid in de schoot van de muziekmaatschappij, werd na Hubert 
de dirigent van de Fanfare.
In dezelfde periode van de door hem geschreven Boerenkrijgcantate nam Steven het dirigeerstokje over.
Vanaf oktober 1999 werd met Steven de jarenlange zaterdagavond als repetitiedag veranderd naar maandagavond, en niet zonder succes. 
Steven gaat tevens de geschiedenis van de fanfare in als jongste dirigent.
   
                        2005 - 2006 : Els Moeyersoons    
                        2006 - 2016 : Dennis Van Broeck    
                        Sinds 2016 : Luc Becqué (sedert 29 augustus 2016)    
                                                                               
                        Ere-dirigent Steven Prengels   Ere-dirigent Hubert Vander Stricht   Voormalig dirigent Dennis Van Broeck    
      Ere-dirigent
Steven Prengels
  Ere-dirigent
Hubert Vander Stricht
  Voormalig dirigent
Dennis Van Broeck
   
                                                                               
                        De dirigent van de tamboers noemde men chef-instructeur van het trommelkorps, later chef van de drumband. 
Het was onder impuls van de vroegere voorzitter Julien Colman toen die bij de muziekkapel van de Zeemacht speelde dat voor het eerst een trommelkorps werd opgericht in 1951. 
Wij geven een overzicht van de opeenvolgende chefs. Gedurende anderhalf jaar (2005-2006) heeft Geert De taey tijdelijk de leiding van de drumband waargenomen en tussen 2015-2017 heeft Fabian Becqué tijdelijk de leiding waargenomen.
   
                                                                               
                        1951 - 1978 : Julien Colman als tamboer-majoor    
                        1978 - 1988 : Herman Van Hee    
      Sinds 1988 : Wim De Geest    
                                                                               
                        Chef van het trommelkorps Julien Colman   Chef van het trommelkorps Herman Van Hee   Ere-chef van de drumband Wim De Geest    
    Naar overzicht Chef van het trommelkorps
Julien Colman
  Chef van het trommelkorps
Herman Van Hee
  Ere-chef van de drumband
Wim De Geest
   
                                                                               
                         10. LOKAAL    
    Naar overzicht Om in een landelijke gemeente over een passend lokaal te beschikken voor een fanfare moeten vaak heksentoeren worden uitgehaald. Het lokaal moet immers ruim genoeg zijn voor de repetities en feesten, zo mogelijk, beschikken over tap- en eetgelegenheid en accomodaties voor toneelopvoeringen. De middelen zijn meestal niet voorhanden bij de maatschappij om zelf een zaal te bouwen en te exploiteren.Als we in het boek van Hector Blancquaert “150 jaar St-Cecilia te Berlare” de tribulaties overlopen van de oudste muziekmaatschappij van die gemeente in verband met hun zoektochten naar een geschikt lokaal, dan zijn de verwikkelingen van Overmere eerder klein bier. Onze fanfare heeft het geluk gehad om, gedurende bijna honderd jaar, te kunnen gebruik maken van “De Zaal” in het dorpscentrum. Maar laten we liever chronologisch te werk gaan. 

Sedert de oprichting in 1865
Aanvankelijk, in 1865, vond de fanfare een onderkomen in de herberg “De Kroon”, gehouden door Bernard D’haemer. Zij stond waar de bloemenzaak van Frank Verherbrugghen gevestigd is. Bij het overlijden van Bernard in 1874 werd de herberg verder uitgebaat door zijn schoonzoon Jan-Baptist Verherbrugghen gehuwd met Rosa D’haemer. Jan-Baptist overleed in 1878 en zijn weduwe bleef “De Kroon” voortzetten tot in 1888, jaar van haar overlijden. Van 1865 tot 1888 had de fanfare dus haar lokaal in “De Kroon”. In 1888 verbouwde Mandus Copers, vader van de latere muzikant en toneelspeler René, zijn eigendom in de Dorpsstraat.
“De Zaal” was gecreëerd: een voor die tijd mooi lokaal met herberg waarin feesten en toneelvoorstellingen konden plaatsvinden. “De Zaal” werd verhuurd aan de fanfare en Mandus Copers bleef lokaalhouder tot 1899 (overleed in 1939) maar liet de zaak dan over aan Kamiel Meire, tussen 1899 en 1903, aan Raymond Oosterlinck in 1904 en tenslotte aan Michel Jacobs vanaf 1904. 

Vanaf 1900
Michel en zijn vrouw Maria Van Den Eeckhout, later met hun dochter Rachel, hebben “De Zaal” aangekocht en zijn gedurende meer dan een halve eeuw, namelijk van 1904 tot 1959, de verdienstelijke lokaalhouders geweest van de fanfare. Zoon Frans is bovendien, van 1936 tot 1947, de ijverige secretaris-penningmeester geweest, waarna Gustaaf Bracke die taak heeft overgenomen. Tussen 1959 en 1961 heeft Rapaël De Bruyne “De Zaal” nog bewoond en opengehouden, waarna zijn alleen nog werd gebruikt voor repetities en feesten.Tussen 1961 en 1971 hebben opeenvolgend Baziel Looman, Maurice Leeman, Charles De Pauw en André Claus voor die tijdelijke en voorlopige oplossing gezorgd. In 1971, na de volledige afbraak van “De Zaal” heeft de fanfare een toevlucht gevonden in café “Brouwershuis”, gehouden door mevrouw Paula Van Berckelaer. 

Sedert 1982
Na het overlijden eind 1982 van deze toegewijde lokaalhoudster nam de fanfare haar intrek in de gemeentelijke jongensschool waar de repetities van zowel het fanfareorkest, het trommelkorps en het majorettenkorps plaatsvoinden. 
Het is dankzij het gemeentebestuur en de prima samenwerking met de directie van de school dat de fanfare in ideale omstandigheden kon werken.
       
Sedert 1995
Vanaf 1995 heeft onze fanfare onderdak gevonden in het bijgebouw van het vroegere gemeentehuis van Overmere aan het Boerenkrijgpark.
   
                                                                               
                         11. INSTRUMENTEN en KOSTUMERING    
                        De kosten voor aankoop, herstelling en onderhoud van muziekinstrumenten zijn belangrijke posten in de financiële rekeningen van een fanfare.Wij hebben reeds vermeld dat, in 1864, de eerste 24 instrumenten konden worden aangekocht tegen een totale prijs van 1.300,- BEF. Zij bleven eigendom van de maatschappij en de muzikanten moesten er voor zorgen dat ze goed bewaard en in perfecte staat behouden bleven.
Ten overstaan van die laatste plicht werd wel eens gezondigd door muzikanten die bv. bij uitstappen na een stevige pint, hun blaasmateriaal verwaarloosd achterlieten. Tegen die zonde van verzuim werd vaak berispend opgetreden.Een groter aantal muzikanten, de uitrusting voor de muziekschool, de modernisering van het korps, vergden ook meer instrumenten. Nu en dan kon een muzikant een eigen instrument inbrengen of kon een gift geregistreerd worden, maar veruit het grootste gedeelte moest bekostigd worden door de maatschappij.In de jaren ’60 (the golden sixties) en ’70 kwam overal ten lande de nieuwe kostumering van onze fanfares ter sprake. De presentatie moest beter verzorgd en het slungelachtige in de kledij bestreden worden. In 1978 werd een volledige kostumering in uniform voorgesteld. Na onderzoek van prijsopgaven werden 43 nieuwe uniformen besteld bij de firma Demaerel te Roeselare. Er werd een majorettenkorps en een trommelkorps opgericht. De noodzakelijke daaraan verbonden aankopen van nieuw materieel samen met de totale kostumering van maar liefst 75 korpsleden werd gebudgeteerd op nagenoeg een half miljoen Belgische Frankskens.Geen nood, dank zij een buitengewone betoelaging van het gemeentebestuur en de totale inzet van de ganse Overmeerse bevolking was dit kapitaal in minder dan drie maanden verzameld.Iedereen herinnert zich nog wel, hoe met veel succes, op 24 mei 1978 een originele geldinzameling werd georganiseerd : op een platte wagen reed de musicerende fanfare rond het dorp terwijl de bestuursleden, van huis tot huis, steunkaarten aan de man brachten.En de volgende dag, op 25 mei 1978, kwam de presentatie. Zoals in illustere tijden, de “plechtige communicanten” zich “eens kwamen laten zien”, zo trok de nieuw gekostumeerde fanfare door de gemeente om hun nieuwe uitrusting te laten bewonderen.Met deze uniformen werden heel wat verplichtingen volbracht. Onze fanfare met majoretten en trommelaars schitterde bij heel wat gelegenheden.
   
                                                                               
                        Groepsfoto bij de kostumering in 1978    
      Groepsfoto bij de kostumering in 1978    
                                                                               
                        Eind jaren tachtig begonnen de eerste vormen van slijtage op te treden en gezien de ondertussen gewijzigde toestand van het ledenbestand waren reeds heel wat korpsleden zonder uniform. Een herkostumering drong zich danig op. In 1992 besloot het bestuur over te gaan tot aankoop van nieuwe uniformen. Gezien de trend op dat moment werd er gekozen voor een eenvoudiger model van uniform, meerbepaald een gewone blauwe kostuumvest (blazer-model) met grijze broek, wit hemd en bordeaux das.
Op 23 mei 1992 werd een grote inzamelactie georganiseerd op eenzelfde wijze als in 1978, de grote platte wagen ..., rond het dorp ..., bestuursleden brengen steunkaarten aan de man ...En zo werd de herkostumering in 1992 een feit. Op zondag 21 juni was het grote moment aangebroken. Een 70-koppig muziekkorps defileerde met enige fierheid door de dorpsstraten van Overmere. Ter gelegenheid van dit gebeuren werd eveneens een vlaggenformatie opgericht.
   
                                                                               
                        Groepsfoto bij de herkostumering tijdens het voorjaar 1992    
      Groepsfoto bij de kostumering in 1992    
                                                                               
                        Wim De Geest beloofde tijdens zijn openingstoespraak bij z'n aanstelling als voorzitter dat in het najaar van 2011 de procedure zou opgestart worden tot herkostumering. De fanfare zou in 2012 uitpakken in een gloednieuwe outfit. En inderdaad ...
De nieuwe outfits werden officieel voorgesteld tijdens het nieuwjaarsconcert 2012. Het ontwerp betreft een eigentijdse en modieuse outfit (zowel voor zomer- als winterevenementen). De maatname alsook de productie van de kleding gebeurden tijdens het voorjaar en de zomerperiode. Tijdens het najaar werden de nodige fondsen ingezameld via een mosselfestijn. Ook de ondernemingen konden via een sponsoring bijdragen tot dit herkostumeringsproject. De nieuwe tenues werden officieel gepresenteerd aan het grote publiek op 4 november.
Met 55 muzikanten en 19 trommelaars is de fanfare van Overmere voor enige tijd goed gekostumeerd.
    
Een overzicht van het herkostumeringsproject kan u HIER zien.
   
                                                                               
                         Groepsfoto bij de herkostumering tijdens het najaar 2012    
    Naar overzicht  Groepsfoto bij de herkostumering tijdens het najaar 2012

© Bianca Roels - 2012

   
                                                                               
                         12. CECILIAFEESTEN    
      De Ceciliafeesten, traditioneel op de laatste zondag van november, zijn de hoogdagen van “De Verenigde Vrienden”. Er bestond en er bestaat nog een jaarlijkse gewoonte: ‘s voormiddags bloemenhulde aan het graf van overleden ereleden, bestuursleden of muzikanten, Hoogmis, soms ontvangst op het gemeentehuis (bv. bij overhandiging van eretekens) en uitstap. Daarna volgt een gezellig eetmaal. Bij die gelegenheid wordt tevens verslag uitgebracht over de activiteiten van het verlopen jaar. 
Het Sint-Ceciliafeest ging lang gepaard met een cullinaire traditie, het menu van dit festijn:
- soep met ballekens
- bouilli met wortelkens (inmiddels vervangen door een ander voorgerecht)
- rosbeef met aardappelen. 
Aan die traditie kon moeilijk getornd worden, hoewel de laatste tijd toch wel wat verandering in de spijskaart is ingetreden. 
‘s Namiddags: tweede deel van de uitstap met ‘s avonds Bal voor alle leden...tot in de kleine uurtjes. Welke Overmerenaar heeft er geen plezierige of wellicht amoereuze herinneringen aan? Tot 2004 volgde de daaropvolgende zaterdag de laatste muzikale uitstap met avondmaal voor de muzikanten en echtgenoten. Voor de bekostiging van dit laatste feest functioneerde, sedert 1904, een spaarkas waarin de leden geregeld bijdroegen en waarvan de opbrengst werd uitgedeeld ter gelegenheid van Cecilia.
   
De jaarlijkse maaltijden van Cecilia werden ingericht :
    
   
                        - Sinds 1885 : in De Vier Eemers (Désiré Cooreman)    
                        - 1886 - 1904 : in de Zwaan (kinderen Jacobs)    
                        - 1905 - 1958 : in de Zaal (familie Jacobs)    
                        - 1959 - 1961 : in de Zaal (Raphaël De Bruyne)    
                        - 1962 - 1970 : in de Zaal (diverse personen)    
                        - In 1971       : in het feestlokaal van Danny De Block in de Kerkstraat    
                        - 1972 - 1977 : in het Brouwershuis (mevrouw Van Berckelaer) en 2de Ceciliadag in de voetbalkantine (Kloosterlandstraat)    
                        - 1978 - 1985 : in de feestzaal van de gemeenteschool en 2de Ceciliadag in de voetbalkantine    
                        - Sinds 1985 : is en blijft nu alles geconcentreerd in de gemeentelijke feestzaal van Overmere.    
                                                                               
                        Sint-Ceciliafeest 1974    
      Sint-Ceciliafeest 1974    
                                                                               
                        Groepsfoto bij de uitreiking van eretekens op 29 november 1981    
      Groepsfoto bij de uitreiking van eretekens op 29 november 1981    
                                                                               
                           
      Groepsfoto genomen voor de kerk 1988    
                                                                               
                        Groepsfoto genomen tijdens het Sint-Ceciliafeest 2011    
Groepsfoto genomen tijdens het Sint-Ceciliafeest 2011
                                                                               
                        Onze fanfare met minister van staat Karel De Gucht tijdens de jubileumeditie van het Sint-Ceciliafeest 2014    
Onze fanfare met minister van staat Karel De Gucht tijdens de jubileumeditie van het Sint-Ceciliafeest 2014
                                                                               
         Bronnen
   - tijdschrift nr.2 Heemkundige Kring Overmere jaargang 7 (1989)
   - tijdschrift nr.1 Heemkundige Kring Overmere jaargang 32 (2014)
   - aangevuld met diverse foto's door de fanfare
  
   
                                                                               
    Klik hier om naar boven te gaan    
                                                                               

Copyright © 2005      Koninklijke Fanfare 'De Verenigde Vrienden' Overmere